Jakie oczekiwania Hawthorne pokłada w czytelniku w czarnym welonie pastora?

W „Czarnym welonie ministra” Nathaniel Hawthorne posługuje się kilkoma środkami literackimi, aby określić oczekiwania wobec czytelnika. Tworzy nastrój tajemniczości i tajemniczości poprzez zasłonę bohatera, symbol budzący ciekawość i sugerujący, że coś jest nie tak. Wstrzymując się od wyjaśnień na temat zasłony, Hawthorne zwiększa napięcie i sprawia, że ​​czytelnik pragnie odkryć historię, która się za nią kryje. Tworzy także opresyjną atmosferę w społeczności purytańskiej, gdzie życiem jednostek rządzą konformizm i surowe doktryny religijne.

Dodatkowo Hawthorne wprowadza wątek grzechu i winy związany z zasłoną, sugerując wykroczenie wielebnego Hoopera. Sugeruje związek tajemniczego działania ministra z poczuciem wstydu lub wyrzutów sumienia, budząc nadzieję, że narracja ujawni tajemnice, wykroczenia lub głębokie konflikty sumienia. Ogólnie rzecz biorąc, elementy tej opowieści budują poczucie niepewności, niepokoju i oczekiwania, utrzymując czytelnika w napięciu i zaangażowaniu w rozwikłanie tajemnic otaczających ministra i jego enigmatyczną czarną zasłonę.