1. Oznaki zdrowienia:
- Holden wykazuje zmianę perspektywy, gdy obserwuje dzieci jadące na karuzeli. Rozpoznaje niewinność i radość, których doświadczają, i zastanawia się nad swoim pragnieniem ochrony ich przed trudną rzeczywistością dorosłego świata.
- Emocjonalne przywiązanie Holdena do Phoebe sugeruje rosnącą zdolność do nawiązywania znaczących relacji i więzi emocjonalnej, których wcześniej brakowało w jego życiu.
- Obrazy karuzeli symbolizują cykliczny ruch i potencjał odnowy. Fascynacja Holdena karuzelą wskazuje na jego otwartość na zmiany i możliwość znalezienia poczucia stabilizacji.
2. Potencjalne wyzwania:
- Stan emocjonalny Holdena pozostaje kruchy, o czym świadczy jego załamanie i hospitalizacja we wcześniejszej części powieści. Jego powrót do zdrowia może nie być liniowy i nadal mogą napotykać niepowodzenia.
- Zakończenie pozostawia wiele pytań bez odpowiedzi na temat planów Holdena na przyszłość i tego, jak poradzi sobie ze złożonością dorosłości. Jego zdolność do utrzymania nowo zdobytych spostrzeżeń i poradzenia sobie z wyzwaniami, które przed nimi stoją, pozostaje niejasna.
3. Dwuznaczność w „Buszującym w zbożu”:
- Jednym z głównych tematów Buszującego w zbożu jest trudność przejścia od okresu dojrzewania do dorosłości. Powieść przedstawia zniuansowaną eksplorację podróży Holdena, podkreślając zarówno jego słabe punkty, jak i potencjał rozwoju.
- Otwarty charakter zakończenia odzwierciedla zamiar J.D. Salingera pozostawienia czytelników z poczuciem niepewności co do ostatecznego losu Holdena. Ta dwuznaczność zachęca czytelników do zastanowienia się nad ich interpretacjami i wyciągnięcia wniosków na temat powrotu do zdrowia i przyszłości Holdena.
Podsumowując, chociaż doświadczenie Holdena na karuzeli daje promyk nadziei i obietnicę wyzdrowienia, prawdziwy zakres i trwałość jego uzdrowienia pozostają niepewne. Powieść pozostawia czytelnikom miejsce na rozważenie, czy Holden odnajdzie trwałą stabilizację, czy też będzie musiał stawić czoła dalszym zmaganiom, pokonując zawiłości dorosłości.