W teologii purytańskiej Szatan często pojawiał się jako czarny człowiek. Jako dowód czarów oskarżanie innych o chodzenie z czarnym mężczyzną było niemal zbyt proste. Gdyby Szatan ukazał się wiedźmie jako czarny mężczyzna, dziewczętom z pewnością wydawałoby się, że jest prawdziwy. Tym samym w rękach dziewcząt znalazło się skuteczne narzędzie do fałszywych oskarżeń. Rebeka nie miała szans.