1. Utrata męskości :Spektakl podkreśla upadek tradycyjnych męskich ideałów i wynikające z niego poczucie rozczarowania wśród mężczyzn, którzy walczyli o znalezienie swojego miejsca w szybko zmieniającym się świecie. Willy Loman, bohater spektaklu, ucieleśnia tę stratę, zmagając się z niepowodzeniami i świadomością, że jego marzenia mogą nigdy się nie spełnić.
2. Trudności ekonomiczne :Spektakl ukazuje trudności gospodarcze, z jakimi boryka się wielu Amerykanów po wojnie. Trudności Willy'ego w znalezieniu stałego zatrudnienia i jego poleganie na prowizjach symbolizują niepewność i konkurencyjność rynku pracy w tym okresie. Surowe realia gospodarcze podkreślają wyzwania, przed którymi stanęli ludzie, chcąc odbudować swoje życie po wojnie.
3. Izolacja społeczna :Spektakl rzuca światło na rosnącą izolację społeczną i wyobcowanie, jakich doświadczają jednostki w powojennym społeczeństwie, które przechodzi szybkie przemiany społeczne i technologiczne. Rosnąca separacja Willy'ego od rodziny i społeczności odzwierciedla fragmentację i utratę połączeń, które charakteryzowały tę epokę.
4. Materializm i konsumpcjonizm :Śmierć komiwojażera krytykuje kulturę materialistyczną, która pojawiła się w powojennej Ameryce. Obsesja Willy'ego na punkcie sukcesu materialnego i przekonanie, że „jedyną rzeczą jest sprzedaż”, odzwierciedlają dominujący nacisk na konsumpcjonizm i pogoń za bogactwem. Spektakl stawia pytania o pustkę takich wartości i ich wpływ na jednostkę i społeczeństwo.
5. Zespół stresu pourazowego (PTSD) :Powtarzające się retrospekcje Willy'ego Lomana z przeszłości sugerują, że cierpi on na zespół stresu pourazowego, który dopiero w latach po drugiej wojnie światowej zaczął być rozpoznawany i rozumiany. Psychologiczne zmagania Willy'ego odzwierciedlają emocjonalne blizny, które wielu weteranów i cywilów nosiło długo po zakończeniu wojny.
6. Niespełnione marzenia :Spektakl zagłębia się w zniszczone marzenia i odroczone aspiracje ludzi w powojennej Ameryce. Niespełnione ambicje Willy'ego i jego zaabsorbowanie przeszłością symbolizują zbiorową utratę nadziei i optymizmu, która charakteryzowała epokę powojenną. Spektakl stanowi krytykę amerykańskiego snu i jego nieosiągalności dla wielu zwykłych ludzi.
7. Rola kobiet Książka Śmierć komiwojażera porusza zmieniające się role i oczekiwania kobiet w tym okresie. Żona Willy'ego, Linda, reprezentuje tradycyjną gospodynię domową, która ją wspiera, ale czuje się coraz bardziej sfrustrowana jego niepowodzeniami i złudzeniami. Spektakl wskazuje również na pojawienie się bardziej niezależnej roli kobiecej poprzez postać synowej Willy'ego, która kwestionuje tradycyjne ówczesne normy dotyczące płci.
Podsumowując, Śmierć komiwojażera oddaje istotę powojennego życia, poruszając tematy rozczarowania, trudności ekonomicznych, izolacji społecznej, materializmu, traumy psychicznej i niespełnionych marzeń. Spektakl oferuje przejmującą refleksję nad transformacją amerykańskiego snu i jego wpływem na życie i zmagania zwykłych ludzi po II wojnie światowej.