1. Krytyka materializmu: Miller kwestionuje pogląd, że bogactwo materialne i sukces finansowy są równoznaczne ze szczęściem i spełnieniem. Postać Willy'ego Lomana ukazuje pustkę pogoni za dobrami materialnymi i pustkę, jaką może ona stworzyć w życiu. Obsesja Willy'ego na punkcie kariery sprzedawcy i ciągłe dążenie do sukcesu ostatecznie prowadzą do jego upadku.
2. Nieosiągalne ideały: Miller krytykuje nierealistyczne oczekiwania i presję, jaką społeczeństwo wywiera na jednostki, aby dostosowały się do konwencjonalnego obrazu amerykańskiego snu. Willy zostaje uwięziony w kręgu samooszukiwania się i zaprzeczania, próbując żyć zgodnie z nierealistycznymi ideałami sukcesu i statusu społecznego. Niezdolność do osiągnięcia tych ideałów przyczynia się do poczucia porażki i bezwartościowości.
3. Iluzja kontra rzeczywistość: Spektakl podkreśla dysonans pomiędzy iluzją amerykańskiego snu a trudną dla wielu osób rzeczywistością. Miller ukazuje trudne realia życia Willy'ego, w tym niepewność zatrudnienia, problemy finansowe i brak znaczącego systemu wsparcia. Ten kontrast między iluzją a rzeczywistością obnaża wady i ograniczenia ideologii amerykańskiego snu.
4. Komentarz społeczny: Miller wykorzystuje „Śmierć komiwojażera” jako platformę do komentowania szerszych kwestii społecznych i wpływu kapitalizmu na jednostki i rodziny. Spektakl krytykuje bezwzględny charakter świata biznesu, odczłowieczające skutki konsumpcjonizmu oraz upadek tradycyjnych wartości i wspólnoty w społeczeństwie amerykańskim.
5. Krytyka sukcesu: Miller kwestionuje wąską definicję sukcesu promowaną przez amerykański sen. Poprzez tragiczną podróż Willy'ego sugeruje, że prawdziwy sukces nie leży w bogactwie materialnym czy statusie społecznym, ale w znaczących relacjach, osobistej integralności i autentyczności.
6. Indywidualność a konformizm: Spektakl bada konflikt pomiędzy indywidualnymi aspiracjami a oczekiwaniami społecznymi. Willy ulega presji konformizmu, próbując wpasować się w schemat sukcesu określony przez innych. Miller sugeruje, że prawdziwe spełnienie bierze się z akceptacji własnej indywidualności i realizacji autentycznych marzeń, nawet jeśli odbiegają one od norm społecznych.
Podsumowując, podejście Arthura Millera do głównego nurtu idei amerykańskiego snu w „Śmierci komiwojażera” polega na krytycznej analizie tej koncepcji, obnażeniu jej ograniczeń i negatywnych konsekwencji, jakie może ona mieć dla jednostek. Miller przedstawia bardziej zróżnicowany i realistyczny obraz sukcesu i szczęścia, rzucając wyzwanie konwencjonalnym wyobrażeniom kojarzonym z amerykańskim snem.