W całym wierszu Aengus odnosi się do „serca kobiety” jako czegoś delikatnego i potężnego. Mówi, że jest to „jak ptak w krzaku” i „jak płomień w lampie”. Metafory te sugerują, że serce kobiety jest czymś zarówno pięknym, jak i niebezpiecznym. Jest to coś, co może przynieść wielką radość, ale może też spowodować wielki ból.
Aengus w końcu znajduje swojego idealnego kochanka i jest w stanie posiąść jej serce. Wie jednak, że to szczęście nie będzie trwać wiecznie. Mówi, że „zestarzeję się i zmęczę, / Ale nie zapomnę / Serca kobiety”. Sugeruje to, że serce kobiety jest czymś, co warto pielęgnować, nawet jeśli jest to tylko przez krótki czas.
„Serce kobiety” jest głównym tematem wiersza „Pieśń o wędrującym Aengusie”. Jest symbolem miłości, tęsknoty i pożądania. Jest to coś kruchego i potężnego, co warto pielęgnować.