Historia rozwija się, gdy Mitty, stojąc w korku i załatwiając sprawy, oddaje się serii marzeń. Początkowo te fantazje są całkiem zwyczajne i można je utożsamić. Mitty wyobraża sobie siebie jako znanego chirurga przeprowadzającego brawurową operację, dowódcę marynarki wojennej odpowiedzialnego za bitwę morską i odważnego pilota przemierzającego burzę. Jednak w miarę rozwoju historii marzenia Mitty’ego stają się coraz bardziej surrealistyczne.
Ten klimatyczny sen pojawia się, gdy Mitty wyobraża sobie siebie jako odważnego pilota myśliwca biorącego udział w brawurowej misji ratowania grupy pasażerów, którzy utknęli na tonącym liniowcu oceanicznym. Sen Mitty’ego osiąga zabawny punkt kulminacyjny, gdy wyobraża sobie, jak mały wodnosamolot leci prosto do włazu łodzi podwodnej, ratuje pasażerów i wyłania się jako bohater.
Ten wspaniały i przesadny finał ostro kontrastuje z przyziemną rzeczywistością, w której żyje Mitty. To właśnie to humorystyczne zestawienie przesadnej wyobraźni Mitty'ego i przyziemnej natury jego rutynowej egzystencji tworzy humor w tej historii.