Jak Edyp widzi swoją katastrofę podczas exodusu?

Edyp postrzega swoją katastrofę podczas exodusu sztuki jako karę za swoje grzechy, zwłaszcza za ojcobójstwo i kazirodztwo, które nieświadomie popełnił. Wyraża głęboki żal i wstręt do samego siebie, uznając rozmiar swego cierpienia w konsekwencji swoich czynów. Edyp odczuwa głębokie poczucie wstydu i winy, przyznając, że jego moralne występki doprowadziły do ​​upadku zarówno jego samego, jak i jego rodziny. Akceptuje swój los jako sprawiedliwą zemstę za swoje przeszłe czyny i decyduje się na wygnanie z Teb w akcie pokuty i pokuty.