Dla Willy'ego samobójstwo stanowi wyjście z beznadziejnej sytuacji. Musi stawić czoła przytłaczającym długam, rozpadowi małżeństwa i zrujnowanemu poczuciu własnej wartości. Nie widzi innego sposobu na utrzymanie rodziny i przywrócenie swojej godności niż odebranie sobie życia. Jednak jego śmierć wywiera ogromny wpływ na jego bliskich.
Biff, najstarszy syn Willy'ego, jest głęboko poruszony samobójstwem ojca. Czuje się odpowiedzialny za śmierć Willy'ego i stara się pogodzić z własną porażką w spełnieniu oczekiwań ojca. Jednak poprzez swój smutek Biff w końcu znajduje siłę, by stawić czoła swoim wewnętrznym demonom i wprowadzić pozytywne zmiany w swoim życiu. Potrafi odnaleźć cel i kierunek, uwalniając się z kręgu rozczarowań, które nękają jego rodzinę.
Linda, żona Willy'ego, również jest zdruzgotana jego samobójstwem. Zostaje sama, by pozbierać kawałki ich rozbitego życia, ale nie chce zrezygnować ze swoich synów. Niezachwiana miłość i wsparcie Lindy dla Biffa i Happy'ego pomagają im znaleźć drogę i odbudować życie.
W szerszym sensie samobójstwo Willy'ego jest także komentarzem do amerykańskiego snu i jego nieosiągalności dla wielu osób. Dążenie Willy'ego do sukcesu i akceptacji społecznej prowadzi do jego upadku, podkreślając trudną rzeczywistość kapitalizmu i iluzję awansu. Jego śmierć staje się symbolem rozczarowania i rozpaczy, jakie mogą wyniknąć z dążenia do nieosiągalnego ideału.
Dlatego samobójstwo Willy'ego jest rozwiązaniem spektaklu, ponieważ niesie ze sobą istotne zmiany i konsekwencje, które napędzają rozwój opowieści i wpływają na życie zaangażowanych w nią bohaterów.