Filozofowie starożytnej Grecji:
* Arystoteles (384-322 p.n.e.): Choć często postrzegany jako „środek” między empiryzmem a racjonalizmem, Arystoteles w swoich badaniach naukowych i filozoficznych mocno kładł nacisk na obserwację i doświadczenie. Wierzył, że wiedza pochodzi z połączenia doświadczenia zmysłowego i rozumu.
* Epikur (341-270 p.n.e.): Zwolennik Demokryta, Epikur, skupiał się na roli percepcji zmysłowej w rozumieniu świata. Uważał, że wszelka wiedza wywodzi się z wrażeń zmysłowych i odrzucał istnienie idei wrodzonych.
Wcześni filozofowie nowożytni:
* Francis Bacon (1561-1626): Bacon jest uważany za ojca współczesnego empiryzmu. Opowiadał się za rygorystycznym, indukcyjnym podejściem do zdobywania wiedzy, polegającym na obserwacji, eksperymentach i gromadzeniu danych empirycznych. Uważał, że naukę należy prowadzić poprzez uważną obserwację i eksperymenty, prowadzące do opracowania nowych teorii opartych na dowodach.
* John Locke (1632-1704): Locke zasłynął z tezy, że umysł w chwili urodzenia jest „tabulą rasa” (czystą kartą), co oznacza, że cała wiedza pochodzi z doświadczenia. Rozróżnił cechy pierwotne (wrodzone przedmiotom, takie jak kształt i rozmiar) i cechy wtórne (subiektywne postrzeganie, takie jak kolor i zapach).
Inne ważne liczby:
* Thomas Hobbes (1588-1679): Choć nie był ścisłym empirystą, Hobbes podkreślał rolę doświadczenia zmysłowego w kształtowaniu naszego rozumienia świata.
* George Berkeley (1685-1753): Berkeley był radykalnym empirystą, który twierdził, że jedyne, czego możemy być pewni, to nasze własne spostrzeżenia. Jego słynne stwierdzenie „być znaczy być postrzeganym”.
Kluczowy wkład wczesnych empirystów:
* Skoncentruj się na doświadczeniu jako źródle wiedzy: Podważyło to tradycyjny nacisk na rozum i wrodzone idee.
* Nacisk na obserwację i eksperymentowanie: Położyło to podwaliny pod nowoczesne metody naukowe.
* Odrzucenie abstrakcyjnych spekulacji: Pierwsi empiryści starali się osadzić wiedzę w namacalnej rzeczywistości.
* Rozwój teorii percepcji i natury umysłu: Idee te wpłynęły na późniejszą myśl filozoficzną i psychologiczną.
Należy pamiętać, że termin „pierwsi empiryści” jest terminem luźnym, a filozofowie ci mieli odmienne poglądy. Jednakże wszyscy podzielali fundamentalne przywiązanie do idei, że doświadczenie jest ostatecznym źródłem wiedzy.