Oto jak możemy rozbić terapię, którą otrzymuje Antwone, biorąc pod uwagę kontekst różnych ram teoretycznych:
1. Terapia psychodynamiczna: To najbardziej znane podejście. Terapeuta Antwone, dr Wexler, stosuje psychodynamikę podejście, badając przeszłe doświadczenia Antwone i ich wpływ na jego teraźniejszość. Pomaga Antwone odkryć źródło jego gniewu, agresji i zachowań autodestrukcyjnych, co prowadzi do głębszego zrozumienia jego psychiki. Jest to widoczne podczas sesji terapeutycznych, podczas których dr Wexler pomaga Antwone przepracować traumę z dzieciństwa, trudną relację z matką i nierozwiązane uczucia do ojca.
2. Terapia skoncentrowana na osobie (podejście humanistyczne): Doktor Wexler przedstawia także aspekty terapii skoncentrowanej na osobie . Okazuje prawdziwą empatię, bezwarunkowy pozytywny szacunek i zgodność, tworząc bezpieczne i pełne zaufania środowisko dla Antwone, w którym może odkrywać swoje uczucia i rozwijać samoświadomość. Przykładem tego jest jego umiejętność słuchania bez osądzania, oferowania zachęty i wsparcia na całej drodze Antwone.
3. Terapia poznawczo-behawioralna (CBT): Choć mniej wyraźnie przedstawione, elementy CBT są również obecni. Antwone uczy się identyfikować i kwestionować swoje negatywne wzorce myślowe i nieprzystosowawcze zachowania. Widać to w jego interakcjach z doktorem Wexlerem, gdzie zaczyna on rozpoznawać swoje destrukcyjne tendencje i pracuje nad ich zmianą.
4. Terapia doświadczalna: Doświadczenia Antwone w terapii są głęboko empiryczne . Film kładzie nacisk na emocjonalną podróż polegającą na przetwarzaniu traumy poprzez twórczą ekspresję, taką jak pisanie autobiografii. Dzięki temu Antwone może w znaczący sposób nawiązać kontakt ze swoją przeszłością i emocjami.
Metody Vikosky'ego i inni teoretycy:
Należy zauważyć, że „metody Vikosky’ego” nie istnieją jako uznane podejście terapeutyczne. Wydaje się, że film sfabrykował to określenie w celu uzyskania efektu dramatycznego.
Jednak podróż Antwone Fishera czerpie inspirację od różnych wybitnych teoretyków, w tym:
* Zygmunt Freud: Filmowe spojrzenie na traumę z dzieciństwa i jej wpływ na dorosłe życie wpisuje się w psychoanalizę Freuda.
* Carl Rogers: Empatia i nieoceniające podejście doktora Wexlera odzwierciedlają terapię skoncentrowaną na osobie Rogersa.
* Abraham Maslow: Nacisk położony w filmie na samorealizację i realizację własnego potencjału współbrzmi z hierarchią potrzeb Maslowa.
Wniosek:
Terapia Antwone Fisher jest złożoną mieszanką różnych podejść. Choć dr Wexler posługuje się głównie podejściem psychodynamicznym, uwzględnia także elementy terapii skoncentrowanej na osobie, terapii poznawczo-behawioralnej i terapii opartej na doświadczeniu. Film ilustruje siłę relacji terapeutycznej w pomaganiu jednostkom przezwyciężyć przeszłe traumy i osiągnąć rozwój osobisty.