Wcześni pionierzy:
* Raja Rammohan Roy (1772-1833): Uważany za ojca współczesnych Indii, kwestionował dogmaty religijne i opowiadał się za wolnością słowa, kładąc podwaliny pod bardziej otwarte środowisko medialne.
* Renesans bengalski (XIX wiek): W tym okresie powstały gazety takie jak *Samachar Darpan* i *Bengal Gazette*, które rzucały wyzwanie brytyjskim rządom kolonialnym i promowały reformy społeczne.
Walka nacjonalistyczna:
* Indyjski Kongres Narodowy (założony 1885): Kongres wykorzystał gazety jako platformę do rozpowszechniania swojego przesłania i organizowania oporu.
* Mahatma Gandhi: Ruch pokojowy Gandhiego w dużym stopniu opierał się na gazetach w rozpowszechnianiu jego przesłania, mobilizowaniu społeczeństwa i promowaniu niepodległości.
* Inni wybitni przywódcy: Kilku innych przywódców, takich jak Bal Gangadhar Tilak i Lala Lajpat Rai, również odegrało kluczową rolę w wykorzystaniu prasy jako broni przeciwko rządom kolonialnym.
Po odzyskaniu niepodległości:
* Jawaharlal Nehru (pierwszy premier): Choć niektórzy twierdzą, że nawoływał do cenzury prasy, uznał on również znaczenie wolnej prasy i położył podwaliny pod silne środowisko medialne.
* Pojawienie się niezależnych domów mediowych: Po uzyskaniu niepodległości pojawiły się nowe domy medialne, które jeszcze bardziej przyczyniły się do różnorodności i niezależności indyjskiej prasy.
Ogółem:
Wyzwolenie prasy indyjskiej jest procesem złożonym i ciągłym. Nie chodzi tu o pojedynczą osobę, ale o zbiorowe wysiłki tych, którzy odważyli się kwestionować władzę, kwestionować status quo i opowiadać się za wolnością słowa.
Należy zauważyć, że chociaż prasa uzyskała znaczną swobodę, nadal toczą się debaty na temat wolności prasy w Indiach. Nadal istnieją wyzwania takie jak presja rządu, wpływy korporacji i autocenzura.