Motywy udostępnione:
* Treść i tożsamość: Obaj artyści są głęboko zainteresowani ludzkim ciałem i jego związkiem z tożsamością. Badają, jak technologia, reprodukcja i konstrukty społeczne wpływają na nasze poczucie siebie.
* Etyka technologii: Zarówno Rrap, jak i Piccinini zmagają się z etycznymi konsekwencjami postępu technologicznego, szczególnie w takich dziedzinach, jak inżynieria genetyczna i sztuczna inteligencja. Kwestionują potencjalne korzyści i ryzyko związane z tymi technologiami.
* Trudne normy: Obie artystki rzucają wyzwanie konwencjonalnym pojęciom piękna, normalności i tego, co to znaczy być człowiekiem. Często przedstawiają niepokojące lub niejednoznaczne postacie, które prowokują widzów do kwestionowania własnych uprzedzeń.
Techniki artystyczne:
* Instalacja rzeźbiarska: Podczas gdy Rrap wykorzystuje głównie fotografię i instalacje wideo, obaj artyści wykorzystują wielkoformatowe instalacje rzeźbiarskie, aby stworzyć wciągające i mocne doświadczenia.
* Hybrydowość i transformacja: Często przedstawiają istoty hybrydowe lub ludzi o niekonwencjonalnych cechach, zacierając granice pomiędzy tym, co naturalne, a tym, co sztuczne. Podkreśla to transformacyjną moc technologii i płynność tożsamości.
* Prowokujące i prowokujące do myślenia: Ich sztuka ma na celu prowokować do krytycznej refleksji i angażować widzów w dyskusję na temat złożonych zagadnień etycznych i filozoficznych związanych z kondycją człowieka.
Przykłady:
* Julie Rrap: Prace Rrapa często eksplorują skrzyżowanie technologii i ciała. Jej cykl fotografii „The Body Electric” (2006) zawiera cyfrowo zmanipulowane obrazy ciał podłączonych do przewodów i maszyn, co rodzi pytania o zależność człowieka od technologii.
* Patricia Piccinini: Hiperrealistyczne rzeźby Piccininiego często przedstawiają niepokojące, ale dziwnie pociągające stworzenia, które łączą w sobie cechy ludzkie i zwierzęce. Jej praca „Młoda rodzina” (2002) przedstawia rodzinę humanoidalnych istot o cechach świńskich, stawiając pytania o modyfikację genetyczną i przyszłość gatunku ludzkiego.
Ogólnie rzecz biorąc, choć ich style artystyczne i media różnią się, zarówno Julie Rrap, jak i Patricię Piccinini łączy głęboka fascynacja ciałem i jego zmieniającym się związkiem z technologią. Poprzez swoją prowokującą do myślenia pracę rzucają nam wyzwanie, abyśmy skonfrontowali się z etycznymi i społecznymi konsekwencjami postępu naukowego oraz samą definicją tego, co to znaczy być człowiekiem.