* dokładnie przedstawić życie codzienne: Realistowie skupili się na życiu zwykłych ludzi, często z klas niższych lub średnich, badając ich zmagania, relacje i codzienne rutyny. Uniknęli wyidealizowane lub romantyczne przedstawienia życia.
* pokazać wpływ warunków społecznych i ekonomicznych: Realistowie badali, w jaki sposób struktury społeczne, nierówność ekonomiczna i wydarzenia historyczne wpłynęły na życie indywidualne. Chcieli ujawnić surową rzeczywistość ubóstwa, uprzemysłowienia i niesprawiedliwości społecznej.
* przedstawienie postaci z psychologiczną głębią: Realistyczni pisarze starali się przedstawić postacie o realistycznych wadach i motywacjach, podkreślając ich złożoność i wewnętrzne zmagania. Skoncentrowali się raczej na myślach, uczuciach i motywacjach swoich bohaterów, a nie tylko na ich działaniach.
* Aby zastosować realistyczny styl: Realistowie używali prostego, często nieokreślonego stylu pisania, unikając poetyckiego języka lub melodramatu. Skoncentrowali się na dialogu, który brzmiał naturalnie i dokładny, używając języka narodowego i kolokwiaryzmów.
* Aby zbadać problemy społeczne i kwestionować normy społeczne: Literatura realistyczna często poradziła sobie z kontrowersyjnymi tematami, takimi jak ubóstwo, prostytucja, alkoholizm i hipokryzja religijna, mające na celu zwiększenie świadomości i wywołanie zmian społecznych.
w podsumowaniu, Celem pisarzy realistycznych było przedstawienie prawdziwego i niezachwianego spojrzenia na świat, podkreślając złożoność ludzkiej natury i realia życia społecznego. Starali się zakwestionować romantyzm i wyidealizowane przedstawienia rzeczywistości, oferując bardziej ugruntowane i realistyczne odbicie życia.