Oto bardziej szczegółowy opis życia Nata Turnera i buntu:
- Wczesne życie: Nat Turner urodził się 2 października 1800 roku na plantacji Benjamina Turnera w hrabstwie Southampton w Wirginii. Nadano mu przydomek „Nat”, aby odróżnić go od ojca, który również nazywał się Benjamin Turner. Matka Turnera, Nancy, była niewolnicą na tej samej plantacji.
- Edukacja: Turner był człowiekiem piśmiennym i głęboko interesował się chrześcijaństwem. Czytania i pisania nauczyli go biali sąsiedzi, po czym zafascynował się Biblią i jej naukami. Turner wykorzystał swoje umiejętności czytania i pisania, aby zostać kaznodzieją i przywódcą religijnym lokalnej społeczności Czarnych, zdobywając zaufanie i podziw wielu osób.
- Przywództwo i bunt: Latem 1831 roku Turner nabrał przekonania, że został wybrany przez Boga do poprowadzenia buntu przeciwko białym posiadaczom niewolników w hrabstwie Southampton. Wierzył, że ma wizje i boskie objawienia, które namawiają go do podjęcia działania.
- Bunt: 21 sierpnia 1831 roku Turner poprowadził grupę zniewolonych mężczyzn i kobiet do zbrojnego buntu. Zaatakowali i zabili wiele białych rodzin w hrabstwie. Bunt rozprzestrzenił się po całym hrabstwie, wywołując powszechną panikę i strach wśród białej ludności.
- Stłumienie buntu: Bunt został ostatecznie stłumiony przez milicję stanową i wojska federalne. Podczas buntu zginęło około 60 białych ludzi, a w odpowiedzi rząd rozstrzelał dziesiątki zniewolonych osób.
- Przechwytywanie i wykonanie: Turner został schwytany 30 października 1831 roku przez ścigającą go grupę białych mężczyzn. Następnie został osądzony, skazany i stracony przez państwo 11 listopada 1831 roku.
- Starsza wersja: Bunt Nata Turnera był znaczącym wydarzeniem w historii niewolnictwa w Stanach Zjednoczonych. Zwróciło to uwagę całego kraju na kwestię niewolnictwa i surowego traktowania zniewolonych ludzi, a także przyczyniło się do wzrostu nastrojów przeciw niewolnictwu w kraju. Turner jest pamiętany jako symbol oporu i męczennik za sprawę wolności Czarnych.
Działania Nata Turnera zainspirowały inne bunty niewolników w przyszłości, w tym bunt Gabriela Prossera w 1800 r., bunt duńskiego Veseya w 1822 r. i najazd Johna Browna w 1859 r. Jego historia jest nadal badana i pamiętana jako potężny przykład walki o wolność i walka z uciskiem rasowym.