W wierszu mówiący J. Alfred Prufrock często zdaje się dystansować od treści. Na przykład często używa języka pośredniego, takiego jak aluzje i metafory, aby opowiedzieć o swoich uczuciach i doświadczeniach. Może to utrudniać czytelnikom zrozumienie, co naprawdę mówi. Dodatkowo Prufrock często sprawia wrażenie niepewnego swoich uczuć i często sobie zaprzecza. Może to utrudniać czytelnikom zrozumienie, kim jest i czego chce.