Kermack i McKendrick stworzyli serię modeli matematycznych rozprzestrzeniania się chorób zakaźnych w populacjach. Model Kermacka i McKendricka jest nadal używany do badania sposobu rozprzestrzeniania się chorób.
Po raz pierwszy opublikowali model w 1927 r. Podzielił on populację na różne grupy:podatną, zakażoną i wyzdrowiałą. W modelu uwzględniono także częstość kontaktów między ludźmi oraz prawdopodobieństwo przeniesienia infekcji podczas kontaktu.
W latach trzydziestych Kermack i McKendrick opracowali bardziej złożony model, który uwzględniał okres inkubacji choroby. Model ten można również wykorzystać do zbadania, w jaki sposób na rozprzestrzenianie się choroby wpływają takie czynniki, jak szczepienia i izolacja.
Prace Kermacka i McKendricka wykorzystano do badania rozprzestrzeniania się szerokiego zakresu chorób zakaźnych, w tym grypy, odry i ospy. Wywarło to ogromny wpływ na politykę zdrowia publicznego i rozwój nowych strategii zapobiegania i kontrolowania rozprzestrzeniania się chorób zakaźnych.