* Aby uniknąć uprzedzeń związanych z płcią. W XIX wieku pisarki często publikowały swoje dzieła pod męskimi pseudonimami, aby czytelnicy i krytycy traktowali je poważniej. Używając nazwiska George Eliot, Evansowi udało się uciec od uprzedzeń, z którymi często spotykały się pisarki, i konkurować na równych prawach z autorami płci męskiej.
* Aby stworzyć odrębną osobowość literacką. Nazwisko George Eliot pozwoliło Evans stworzyć odrębną tożsamość dla swojego pisarstwa, niezwiązaną z jej życiem osobistym. Pozwoliło jej to eksperymentować z różnymi stylami i gatunkami pisarstwa oraz zgłębiać tematy, o których nie czułaby się komfortowo, pisząc pod własnym nazwiskiem.
* Aby chronić jej prywatność. Używając pseudonimu, Evans była w stanie chronić swoją prywatność i oddzielać życie osobiste od kariery literackiej. Było to dla niej ważne, ponieważ była osobą prywatną i nie chciała, aby jej życie osobiste było przedmiotem publicznej kontroli.
Pseudonim George Eliot był strategicznym wyborem, który pozwolił Mary Anne Evans przezwyciężyć wyzwania związane z byciem pisarką w XIX wieku i zyskać miano jednej z najbardziej szanowanych i odnoszących sukcesy pisarek swoich czasów.