W młodości Hilary wykazuje fascynację literaturą i wiedzą. Od najmłodszych lat pilnie uczy się greki i łaciny, kładąc podwaliny pod swoje życie jako uczonego. W miarę dojrzewania jego zainteresowania rozszerzają się na historię i poezję.
Hilary prowadzi ascetyczny tryb życia, mieszkając w odosobnionej chacie, gdzie może bez przeszkód zanurzyć się w nauce. Poświęca się badaniu starożytnych rękopisów, często tracąc poczucie czasu. Jego posiłki są minimalne i rzadko angażuje się w rozmowę.
Autor, Southey, przekazuje ideę głębokiego zaangażowania Hilary w wiedzę, do tego stopnia, że graniczy to z ekscentrycznością. Miłość Hilarego do książek jest przedstawiana jako rodzaj uzależnienia, które pochłania go całkowicie. Urzeka go zawarta w nich mądrość i historie, tracąc kontakt ze światem zewnętrznym.
Southey podkreśla także dystans emocjonalny, jaki towarzyszy stylowi życia Hilary. Brakuje mu kontaktów z rodziną i przyjaciółmi i rzadko doświadcza radości i emocji relacji międzyludzkich. Jego obsesja na punkcie książek ma pierwszeństwo przed przeżyciami emocjonalnymi.
Przedstawiając Hilary jako postać samotniczą, której motorem jest zdecydowana pogoń za wiedzą, Southey przedstawia The Scholar jako medytację na temat poświęceń i konsekwencji skrajnego oddania dążeniom intelektualnym.