Jako dziennikarka zajmowała się głównie Bliskim Wschodem, o którym regularnie pisała na łamach „Christian Science Monitor” od końca lat dwudziestych do lat pięćdziesiątych XX wieku. Była pierwszą kobietą w historii „Gazety Egipskiej”.
Od 1930 r. do swojej śmierci w 1994 r. była żoną majora (późniejszego pułkownika) Charlesa Francisa Kedericka (11 lipca 1901 r. – 10 lutego 1988 r.), oficera armii, który był Syryjczykiem z amerykańskim wykształceniem i był głównym adiutantem obozu króla Iraku Fajsala I. Rozwiedli się w 1953 roku, kiedy to zmieniła również pisownię swojego nazwiska z „Fieber” na „Fielder”.
Jakiś czas po rozwodzie wyszła za mąż (po raz drugi) Richarda Fielda (1920–2011), aktora, autora i pedagoga, a także prodziekana Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley. Field opublikował w 1973 roku książkę „Wynalazcze zabawki:rzeczy do zrobienia i zrobienia w domu” o twórczym rozwoju dziecka.
Przez lata, gdy była żoną Charlesa Kedericka, Dora Fielder służyła z nim w charakterze cywila w Dyrektorze ds. Operacji Specjalnych zarówno podczas II wojny światowej, jak i wojny koreańskiej, na kilku teatrach bliskowschodnich. Podczas II wojny światowej oboje zostali schwytani w Libii przez armię włoską i przetrzymywani w obozie jenieckim w Trypolitanii do czasu zwolnienia w 1943 roku.
Podczas drugiej wojny światowej spędziła trzy lata jako agentka SOE za liniami wroga w Etiopii okupowanej przez Włochy, podczas których trzykrotnie została zrzucona na spadochronie.
W chwili swojej śmierci w Berkeley w Kalifornii, w wieku 87 lat, pracowała nad swoją piątą książką, zatytułowaną tymczasowo „To było całkiem niezłe życie!”, relacją ze swoich przygód.
Była pra-siostrzenicą pianisty Arthura Friedheima.
Działa:
- „Nowa kobieta z Chin”, lata 30. XX w.
- „Dzieci pustyni”, 1947.
- „Staliśmy się szpiegami; historie tajnych służb Stanów Zjednoczonych”, 1954.
- „Tajne zadanie; historia amerykańskiego tajnego wywiadu w czasie pokoju i wojny”, 1955.
- „Amerykanin w Kairze:edukacja dziennikarza koptyjskiego”. 1991.