Przyczyny:
1. Surowe Towarzystwo Purytańskie w Salem :Sztywne przekonania religijne i kodeksy moralne purytańskiego społeczeństwa w Salem tworzą środowisko, w którym ludzie szybko oskarżają i potępiają innych za domniemane grzechy, co prowadzi do niesławnych procesów o czary.
2. Pragnienie Abigail Williama :Pożądanie Abigail do Johna Proctora i jej zazdrość wobec jego żony Elżbiety inicjują fałszywe oskarżenia o czary, podsycając histerię, która ogarnia miasto.
3. Wpływ Tituby :Tituba, niewolnica z Barbadosu, wprowadza dziewczęta w praktyki voodoo, które purytanie uważane są za czary, co jeszcze bardziej nasila strach i podejrzenia.
4. Spór o ziemię Gilesa Coreya :Trwający spór Gilesa Coreya z Thomasem Putnamem o kawałek ziemi przyczynia się do napięć i konfliktów w społeczności, które zaostrzają się w wyniku procesów o czary.
Efekty:
1. Procesy czarownic i histeria :Rozpowszechnianie fałszywych oskarżeń prowadzi do szaleństwa procesów o czary, w wyniku których więzione i egzekuwane są niewinne osoby w oparciu o wątłe dowody i pogłoski.
2. Zniszczenie obligacji społecznych :Atmosfera strachu i paranoi rodzi nieufność i dysharmonię wśród mieszkańców miasta, niszcząc bliskie relacje i podważając stabilność społeczności.
3. Tragedia osobista :Tragiczne konsekwencje procesów o czary głęboko dotykają poszczególnych osób i rodzin. Romans Johna Proctora i późniejsze wyznania, a także niezachwiana lojalność Elizabeth Proctor obnażają złożoność ludzkiej natury i dylematy moralne.
4. Rachunek moralny :Spektakl bada konflikt moralny, przed którym stają bohaterowie, którzy muszą wybierać między osobistą integralnością a ochroną życia lub reputacji. Istotnymi tematami stają się ciężar winy, wyrzutów sumienia i erozji wolności jednostki.
5. Dynamika władzy politycznej :Procesy o czary stają się dla niektórych osób, takich jak Abigail i Thomas Putnam, sposobem na rozstrzygnięcie osobistych urazów i zdobycie władzy w społeczności, co uwydatnia niebezpieczne połączenie religii i manipulacji politycznej.
Poprzez przyczyny i skutki przedstawione w „Tyglu” Arthur Miller przedstawia ostrzegawczą opowieść o niebezpieczeństwach masowej histerii, konsekwencjach niekontrolowanej władzy i znaczeniu indywidualnej integralności w obliczu przeciwności losu.