Esperanza, imigrantka z Meksyku, mieszka z rodziną w zaniedbanym kompleksie apartamentowym w Chicago. Czuje się marginalizowana i inna niż amerykańskie dzieci, które naśmiewają się z niej za to, że jest Meksykanką i nie mówi dobrze po angielsku.
Wędrując po okolicy, Esperanza odkrywa pustą działkę z czterema chudymi drzewami. Identyfikuje się z tymi drzewami, bo w nowym otoczeniu czuje się równie mała i nieistotna. Postanawia „adoptować” drzewa jako własne i zaczyna je regularnie odwiedzać.
Esperanza dzieli się z drzewami swoimi sekretami i marzeniami. Kiedy dowiaduje się od rodziców o święcie zmarłych, tworzy ołtarz dla czterech chudych drzewek. Na ołtarzu kładzie świece, nagietki i cukierki, mając nadzieję, że martwe drzewa powrócą do życia.
W miarę jak Esperanza zaczyna nawiązywać przyjaźnie i przystosowywać się do nowego życia w USA, nadal odwiedza cztery chude drzewa. Drzewa, reprezentujące jej wewnętrzną odporność, służą jej jako źródło siły i komfortu podczas jej podróży do samopoznania i asymilacji.
Esperanza w końcu oddala się od apartamentowca i traci z oczu cztery chude drzewa. Jednakże wyciąga wnioski z relacji z nimi i zabiera je ze sobą, gdy stawia czoła nowym wyzwaniom i możliwościom w życiu.
„Four Skinny Trees” porusza tematy tożsamości, przynależności, asymilacji kulturowej i poszukiwania miejsca, które można nazwać domem. Portretuje doświadczenia i emocje młodej imigrantki próbującej odnaleźć się w dwóch kulturach i odnaleźć własny głos w nowym środowisku.