Jaki argument autor w swojej książce dotyczącej etyki łodzi ratunkowych wysuwa przeciwko pomaganiu biednym?

W sprawie etyki łodzi ratunkowych autor argumentuje, że moralnie dopuszczalne jest nadanie priorytetu przetrwaniu osób znajdujących się już na łodzi ratunkowej, nawet jeśli oznacza to poświęcenie życia tych, którzy nadal znajdują się w wodzie. Dzieje się tak dlatego, że autor wierzy, że wcześniejsze roszczenia osób, które są już na łodzi ratunkowej, tworzą obowiązek sprawiedliwości, który sprawia, że ​​pomoc osobom znajdującym się na zewnątrz łodzi jest zła.

Do konkretnych argumentów, jakie autor przytacza na poparcie tego stanowiska, należą:

- Obowiązek sprawiedliwości tworzy zobowiązania pomiędzy jednostkami i grupami, które miały ze sobą wcześniejsze relacje lub powiązania. W scenariuszu z łodzią ratunkową osoby, które znajdują się już na łodzi, mają pierwszeństwo przed zasobami znajdującymi się na łodzi, ponieważ włożyły już wysiłek i podjęły ryzyko niezbędne, aby się tam dostać.

- Istnieją ograniczenia dotyczące tego, do czego osoby lub grupy mogą być zobowiązane zrobić wobec nieznajomych, którzy nie byli z nimi wcześniej powiązani ani powiązani. Kiedy zasoby są ograniczone i nie ma ich wystarczająco dużo, aby ocalić wszystkich, nierozsądnym jest oczekiwać od jednostek lub grup poświęceń, które mogłyby narazić ich własne przetrwanie, aby pomóc innym.

- Wcześniejsze roszczenia mogą stworzyć system obowiązków i odpowiedzialności, których należy przestrzegać, aby utrzymać sprawiedliwe i stabilne społeczeństwo. Wpuszczenie na pokład osób spoza łodzi ratunkowej zakłóciłoby równowagę łodzi i mogłoby potencjalnie doprowadzić do śmierci wszystkich osób znajdujących się na łodzi.