Oto bliższe spojrzenie na to, co robią autorzy, angażując się w adaptację kulturową:
1. Zachowanie ogólnego tematu:
Autorzy dbają o to, aby główny temat, fabuła i postacie oryginalnej historii pozostały nienaruszone. Należy zachować podstawowe przesłania, lekcje moralne lub emocjonalne podróże bohaterów, nawet jeśli zmieni się sceneria i szczegóły.
2. Kontekstualizacja kulturowa:
Modyfikują scenerię, postacie i konkretne wydarzenia, aby dopasować je do własnego kontekstu kulturowego. Oznacza to zmianę lokalizacji geograficznych, nazw, zwyczajów i języka, aby historia była bardziej zrozumiała dla odbiorców.
3. Utrzymywanie rozwoju charakteru:
Pomimo zmian kulturowych rozwój i motywacje bohaterów powinny pozostać wierne oryginalnej historii. Osobowości, relacje i konflikty bohaterów powinny być spójne z oryginałem, aczkolwiek wymyślone na nowo w innym krajobrazie kulturowym.
4. Integracja elementów kulturowych:
Autorzy uwzględniają szczegóły odzwierciedlające ich własną kulturę, takie jak:
- Tradycyjna odzież, jedzenie, architektura i zwyczaje
- Lokalny folklor, mitologia i legendy
- Niuanse i idiomy językowe
- Normy społeczne i dynamika społeczna
5. Równowaga autentyczności i kreatywności:
Ważne jest, aby zachować równowagę pomiędzy pozostaniem wiernym oryginalnej historii i dodaniem unikalnych elementów, które wzbogacają narrację. Autorzy muszą szanować materiał źródłowy, a jednocześnie wnosić własną kreatywność, aby w nowy sposób zaangażować odbiorców.
6. Wspieranie wymiany kulturalnej:
Adaptacja kulturowa umożliwia wymianę pomysłów, perspektyw i wartości między kulturami. Wprowadza czytelników w nowe konteksty kulturowe, promując międzykulturowe zrozumienie i uznanie.
7. Dotarcie do szerszego grona odbiorców:
Dostosowując historię do własnej kultury, autorzy mogą uczynić ją bardziej przystępną i atrakcyjną dla szerszego grona czytelników. Dzięki temu historia przemawia do ludzi, którzy mogą nie być zaznajomieni z oryginalnym kontekstem kulturowym.
Podsumowując, autorzy, którzy dostosowują historie tak, aby odzwierciedlały ich własną kulturę, biorą udział w twórczym procesie tłumaczenia kulturowego. Zachowują podstawowe wątki i esencję oryginalnej historii, jednocześnie nasycając ją elementami, które rezonują z ich własnymi perspektywami kulturowymi i doświadczeniami. Praktyka ta umożliwia opowieściom przekraczanie barier kulturowych i nawiązywanie kontaktu z różnorodną publicznością, wzbogacając krajobraz literacki i wspierając zrozumienie kulturowe.