Oto kilka elementów historii, które składają się na zamierzoną atmosferę:
1. Ustawienie:
- Poe osadza akcję w zimnej i ciemnej piwnicy, podkreślając izolację i klaustrofobię otoczenia.
2. Tempo:
- Tempo opowieści powoli buduje napięcie, gdy Montresor prowadzi Fortunato głębiej do katakumb, wzbudzając poczucie zbliżającej się zagłady.
3. Symbolika:
- Beczka Amontillado sama w sobie staje się symbolem zbliżającego się niebezpieczeństwa i zniszczenia, które czeka Fortunato.
4. Ironia:
- Użycie ironii dodaje niepokojącego charakteru tej historii. Na przykład Fortunato ironicznie zauważa:„Nie umrę na kaszel” na chwilę przed tym, jak pada ofiarą spisku Montresora.
5. Nierzetelny narrator:
- Nierzetelność Montresora jako narratora zwiększa niepewność i sprawia, że czytelnicy kwestionują prawdziwe motywy jego działań, tworząc atmosferę nieufności i wątpliwości.
6. Horror psychologiczny:
- Poe bada mroczne i pokrętne aspekty ludzkiej natury, szczególnie tematy obsesji, zemsty i skłonności do okrucieństwa. Ta psychologiczna eksploracja wzmacnia poczucie grozy w historii.
7. Zapowiedź:
- Poe umiejętnie wykorzystuje zapowiedź, aby zasugerować złowrogi los, jaki czeka Fortunato, wywołując w umyśle czytelnika poczucie strachu i oczekiwania.
Łącząc te elementy, Poe tworzy w „Beczki Amontillado” głęboko niepokojącą i pełną napięcia atmosferę, pozostawiając czytelników zaniepokojonych i niespokojnych jeszcze długo po ukończeniu historii.