1. Metafora :„Myślałem, że znajdę sposób, żeby sobie poradzić, to bolało”.
- To zdanie porównuje emocjonalny ból utraconej miłości do fizycznej przeszkody, którą osoba mówiąca musi ominąć.
2. Podobne :„Nic nie może się równać, żadnych zmartwień i trosk, pozbądź się tych smutków”.
- W tym przypadku piosenkarka porównuje niezrównaną siłę złamanego serca do utrzymującego się uczucia smutku i przygnębienia.
3. Personifikacja :„Śmiech ucichł”
- Ta linia przedstawia abstrakcyjną koncepcję ludzkich cech śmiechu, przypisując mu zdolność do umierania jak osoba.
4. Anafora :„Nieważne, znajdę kogoś takiego jak ty…” (powtórzone wiele razy)
- Powtarzanie „nieważne” i „lubię cię” tworzy nacisk i buduje intensywność emocjonalną w refrenie piosenki.
5. Paradoks :„Nienawidzę pojawiać się niespodziewanie, bez zaproszenia, ale nie mogłem trzymać się z daleka”.
- Piosenkarka wyraża sprzeczne pragnienie zaistnienia i nie pojawienia się w życiu osoby, do której się zwraca, podkreślając złożoność jej uczuć.
6. Zablokowanie :„Jeśli byłem dobry, to dlaczego odszedłeś?
Nie mów, że nie możemy się rozwijać”
- Kontynuacja myśli ponad linią, przerwa w pierwszym wersie, dodaje zagadnieniu poczucia pilności i wpływu, podczas gdy drugi wers, pomimo oddzielenia, pozostaje ze sobą ściśle powiązany.
7. Aliteracja :„Ja też życzę wszystkiego najlepszego”
- Powtórzenie dźwięku spółgłoski „b” w tej linijce stwarza wrażenie gładkości i podkreślenia.
8. Pytanie retoryczne :„Jak mogę kochać, skoro jestem tu sam”.
- Adele zadaje pytanie, nie oczekując bezpośredniej odpowiedzi, zastanawiając się nad wyzwaniami związanymi z kochaniem, gdy czuje się samotna i odizolowana.
Te przykłady języka figuratywnego przyczyniają się do emocjonalnego rezonansu i głębi utworu, pozwalając słuchaczowi połączyć się z osobistą podróżą Adele, pełną złamanego serca i uzdrowienia.