W całym wierszu mówca zastanawia się nad swoimi doświadczeniami z dzieciństwa na polach, gdzie odczuwał głębokie poczucie połączenia z Bogiem i ziemią. Wspomina konkretne momenty, w których odczuwał obecność Boga, takie jak znalezienie „ptasiego gniazda w kukurydzy” i ujrzenie „jastrzębia w słońcu nad głową”. Jednakże w miarę jak mówca dorastał i był coraz bardziej pochłonięty obowiązkami i rozrywkami codziennego życia, stopniowo tracił to poczucie więzi.
Wiersz „straciłeś ich wczoraj” stanowi punkt zwrotny w wierszu, oznaczając, że mówiący zdaje sobie sprawę, że stracił coś o wielkiej wartości. Widzi, że zboczył z drogi, która niegdyś prowadziła go bliżej Boga i świata przyrody. Wiersz nabiera wówczas pilniejszego i refleksyjnego tonu, gdy mówca wyraża tęsknotę za odzyskaniem utraconej więzi.
W kontekście wiersza „straciłeś je wczoraj” można interpretować na wiele sposobów. Może odnosić się do utraty przez mówiącego niewinności i dziecięcego zachwytu lub do jego rosnącej separacji od świata przyrody w związku z wymaganiami współczesnego społeczeństwa. Ostatecznie reprezentuje utratę głębokiego duchowego połączenia, które mówca jest zdeterminowany ponownie odnaleźć.
Ogólnie rzecz biorąc, wers „straciłeś ich wczoraj” oddaje poczucie żalu i tęsknoty mówiącego, przygotowując grunt pod resztę wiersza, który porusza tematy odkupienia i poszukiwania sensu w obliczu straty.