Na przykład w wierszu Emily Dickinson „Ponieważ nie mogłem zatrzymać się na śmierć” autorka opisuje własną śmierć w sposób rzeczowy, pozbawiony emocji i dramatyzmu. To niedopowiedzenie służy spotęgowaniu poczucia tragedii i straty w wierszu.
Innym przykładem niedopowiedzenia w poezji jest sonet Williama Szekspira „Kiedy w niełasce fortuny i ludzkich oczu”. W tym sonecie Szekspir wyraża swoje poczucie izolacji i rozpaczy z powodu utraty łask zarówno świata, jak i społeczeństwa. Robi to jednak w sposób spokojny i opanowany, bez uciekania się do melodramatów. To niedopowiedzenie sprawia, że emocjonalny ból mówiącego staje się jeszcze bardziej intensywny.
Niedopowiedzenie to potężna technika, którą można wykorzystać do stworzenia różnorodnych efektów w poezji. Można go używać do wyrażania złożonych emocji, tworzenia ironii lub kontrastu lub podkreślania wpływu sytuacji.