Co to jest zwykły rym?

W poezji rym regularny odnosi się do schematu rymów, w którym ostatnie słowa dwóch lub więcej wersów mają ten sam dźwięk samogłoski, ale różne dźwięki spółgłoskowe. Najbardziej popularną i powszechnie uznaną formą regularnego rymowania jest rym doskonały lub prawdziwy rym. W doskonałym rymach ostatnia akcentowana samogłoska i wszystkie kolejne dźwięki w rymujących się słowach są dokładnie takie same, co skutkuje identyczną wymową.

Na przykład:

- „kot” i „nietoperz”

- „zaśpiewaj” i „przynieś”

- „głęboko” i „utrzymuj”

Regularny rym dodaje muzykalności i rytmicznego przepływu wierszowi, tworząc satysfakcjonujący, oczekiwany wzór rymowania w miarę przechodzenia czytelników przez wersety. Te rymujące się słowa mogą występować na końcu wiersza (rym na końcu wiersza) lub w wierszu (rym wewnętrzny). Regularny rym był powszechnie używany w całej historii poezji i może dodać głębi i różnorodności dziełom literackim.