Poniższe wyjaśnienie podkreśla kilka powodów, dla których poeta używa wyrażenia „dziwna, pełna wydarzeń historia”:
1. Nieprzewidywalność: Podróż życia jest często nieprzewidywalna i pełna nieoczekiwanych wydarzeń. Od niewinności i wrażliwości dzieciństwa po triumfy i niepowodzenia dorosłości, ludzka egzystencja naznaczona jest różnymi zwrotami akcji, które mogą drastycznie zmienić bieg wydarzeń.
2. Różne doświadczenia: Wiersz zagłębia się w różnorodne doświadczenia, przez które przechodzi człowiek w ciągu swojego życia. Od „kwilącego i rzygającego” niemowlęcia, przez „dyszącego i spoconego” kochanka, po „chudego pantalona w pantoflach” – każdy wiek przedstawia swoje własne, odrębne spotkania, trudności i stany emocjonalne.
3. Ciągła transformacja: Życie człowieka charakteryzuje się ciągłą zmianą i transformacją. Wiersz rozwija się przez siedem wieków, ilustrując stopniowe zmiany fizyczne i psychiczne, które zachodzą wraz z upływem czasu. Od beztroskiej młodości, przez pełną obciążeń dorosłość, aż po refleksyjną starość – zmiany te kształtują tożsamość i perspektywę człowieka.
4. Kolejka górska emocji: Wiersz oddaje całą gamę emocji towarzyszących każdemu etapowi życia. Od zależności w dzieciństwie, przez namiętne pragnienia młodości, po mądrość i akceptację starości, ludzka egzystencja naznaczona jest chwilami radości, smutku, ambicji i kontemplacji.
5. Uniwersalność ludzkiego doświadczenia: „Siedem wieków człowieka” wykracza poza indywidualne okoliczności i oferuje uniwersalny obraz kondycji ludzkiej. Niezależnie od pochodzenia czy pozycji społecznej, wiersz podkreśla wspólne doświadczenia, które przenikają całe ludzkie życie, tworząc poczucie wspólnej więzi.
Podsumowując, sformułowanie „dziwna, pełna wydarzeń historia” oddaje istotę ludzkiego życia jako nieprzewidywalnej, wieloaspektowej podróży, wypełnionej różnorodnymi doświadczeniami, ciągłymi przemianami, szerokim spektrum emocji i uniwersalnym odwołaniem do naszego wspólnego człowieczeństwa.