Powtarzanie w całym wierszu słów „przemijanie czasu” podkreśla nieubłagany i nieunikniony charakter upływu czasu. To powtarzanie stwarza również poczucie pilności i niepokoju, ponieważ wydaje się, że mówiący próbuje utrzymać coś, co się wymyka.
Aliteracja
Użycie aliteracji w wersach takich jak „Tykanie zegara, upływający czas” i „Pory roku przychodzą i odchodzą” dodaje wierszowi poczucia rytmu i muzykalności. Ta aliteracja pomaga również stworzyć poczucie jedności i spójności, ponieważ dźwięki powtarzanych słów odbijają się echem w całym wierszu.
Metafora
Wiersz porównuje upływ czasu do płynącej rzeki („Czas jest rzeką, która płynie dalej i dalej”) i do złodzieja kradnącego nasze dni („Czas jest złodziejem, kradnącym nasze dni”). Metafory te pomagają stworzyć żywy i konkretny obraz upływu czasu, ale także sugerują, że czas jest poza naszą kontrolą i nie da się go zatrzymać ani odwrócić.
Personifikacja
Wiersz uosabia czas jako postać, która „naśmiewa się z nas” i „nie bierze jeńców”. Personifikacja ta nadaje czasowi poczucie sprawczości i mocy, a także sugeruje, że czas jest obojętny na nasze cierpienia i zmagania.
Symbolika
W wierszu zastosowano szereg symboli reprezentujących upływ czasu, takich jak tykający zegar, zmieniające się pory roku i rzeka. Symbole te pomagają stworzyć bogate i wielowarstwowe rozumienie czasu, a także sugerują, że czas jest zjawiskiem złożonym i wieloaspektowym.