1. Obfitość rzeczowników pospolitych:
Wiersz charakteryzuje się częstym użyciem rzeczowników pospolitych. Rzeczowniki te odnoszą się do ogólnych obiektów, miejsc lub pojęć, bez podawania żadnej konkretnej nazwy. Na przykład słowa takie jak „kościół”, „wieś”, „grobowce”, „kwiaty”, „chłop”, „młodzież” i „wiejskie dzieci” to rzeczowniki pospolite, które pojawiają się w całym wierszu.
2. Personifikacja:
Gray uosabia abstrakcyjne pojęcia i elementy naturalne, używając rzeczowników w sensie metaforycznym. Na przykład „palec czasu zacierający”, „tępa kosa czasu” i „mruczące stado powoli wijące się nad rzeką” to przykłady personifikacji, w której nieożywionym przedmiotom i pojęciom nadano cechy ludzkie.
3. Obrazy natury:
Wiersz poprzez bogate obrazy wywołuje silne poczucie natury. Rzeczowniki związane ze światem przyrody są szeroko używane, w tym „zmierzch”, „księżyc”, „gwiazdy”, „wiatr”, „łąki”, „gaj”, „strumienie” i „kwiaty”. Rzeczowniki te pomagają stworzyć żywą i spokojną atmosferę na cmentarzu kościelnym.
4. Symbolika:
Gray używa rzeczowników symbolicznych, aby przekazać głębsze znaczenia. „Skromniejsze groby” oraz „piętrowa urna i animowane popiersie” symbolizują równość ludzi po śmierci, podczas gdy „wieża porośnięta bluszczem” i „cień cisu” przedstawiają upływ czasu i przemijalność życia.
5. Komentarz społeczny:
Wiersz porusza kwestie społeczne poprzez użycie konkretnych rzeczowników. Słowa takie jak „niegrzeczni przodkowie wioski”, „wieś Hampden” i „niemy, niechlubny Milton” podkreślają pomijane talenty i wkład jednostek z niższych warstw społecznych. Jest to komentarz do nierówności społecznych i niewykorzystanego potencjału społeczności marginalizowanych.
6. Epitafia i pamiątki:
Wiersz zawiera kilka epitafiów i opisów nagrobków, z których każdy zawiera określone rzeczowniki, które zapewniają wgląd w życie osób pochowanych na cmentarzu. Rzeczowniki te obejmują zarówno zawody („oracz wraca do domu wlokąc się po swojej zmęczonej drodze”), jak i cechy osobiste („jej skromna uroda błyszczy”), dając wgląd w życie i charakter zmarłego.
Ogólnie rzecz biorąc, rzeczowniki w „Elegii napisanej na wiejskim cmentarzu” Graya znacząco przyczyniają się do sugestywnej wyobraźni, symbolicznych znaczeń oraz kontemplacji śmiertelności i kondycji ludzkiej wiersza.