Analiza:
Wiersz zaczyna się od wyrażenia przez mówcę głębokiego poczucia udręki:„Moje łzy płyną bezlitośnie / jak deszcz”. Ten obraz spadających łez sugeruje przytłaczający charakter emocji poety.
Poeta opisuje dalej, jak nieobecność bliskiej osoby wpływa na jej życie. Codzienne czynności i otoczenie stają się przypomnieniem osoby, za którą tęsknią.
„Patrzę na księżyc i zastanawiam się:/ Czy ty też na niego patrzysz?”
Ta linia podkreśla tęsknotę mówiącego za połączeniem, nawet w separacji. Księżyc, często kojarzony z romantyzmem i tęsknotą, służy jako symbol ich pragnienia ponownego zjednoczenia.
Poeta żywo uchwycił słodko-gorzkie wspomnienia związane z zaginioną osobą. Trwała obecność ukochanej osoby jest odczuwalna poprzez przedmioty i dźwięki, które przywołują jej wspomnienia.
„Słyszę dźwięk Twojego głosu, / W szelescie liści”.
Obrazy te sugerują, że mówiącemu stale przypomina się o obecności ukochanej osoby, pomimo jej fizycznej nieobecności.
Wiersz osiąga punkt kulminacyjny w żarliwym prośbie:
„Wróć, kochanie, / Wróć i uzupełnij mnie”.
Mówca wyraża rozpaczliwą potrzebę powrotu ukochanej osoby, podkreślając, że jej życie bez niej wydaje się niepełne.
Ostatnie wersety wiersza wyrażają poczucie rezygnacji, ponieważ mówiący przyznaje, że ich tęsknota jest trwała:
„Będę na ciebie czekać, / Nawet jeśli zajmie to wieki”.
Ogólnie rzecz biorąc, „Missing You” Felixa Cheong Fei to przejmująca i emocjonalna eksploracja wpływu separacji i straty na ludzkie serce. Wiersz oddaje istotę tęsknoty, bólu nieobecności i niezachwianej nadziei na ponowne spotkanie.