W sercu Cebu, rytm tak dziki,
Tam, gdzie rozpala się rytm, tradycja łagodna.
Sinulog rozwija się, wielki festiwal,
Gdzie rozwija się wiara, kultura i zapał.
Z ulicami ozdobionymi wybuchami kolorów,
Procesje kołyszą się, serca biją odważniej.
Santo Niño, latarnia łaski,
Prowadzi wiernych w objęciach miłości.
Bębny brzmią, urzekający dźwięk,
Wciągając tancerzy w rytmiczną niewoli.
Biodra się kołyszą, stopy zwinne i swobodne,
W jedności poruszają się w radosnym szale.
W plemiennych krokach i żywym stroju,
Opowiadają historie o legendach i pragnieniach.
Maski ozdobione, duchy ożywają,
Ucieleśnienie historii, które wiecznie się rozwijają.
Kadencja wzrasta, przypływ energii,
Podczas celebracji pojawia się dusza.
Widzowie klaszczą, podnoszą głosy radości,
Gdy duch sinulogu dotyka bliskich serc.
Bo to święto to coś więcej niż taniec,
To świadectwo wiary i szansy.
Gobelin kultury, mocno tkany,
Jednoczenie dusz w pieśni harmonii.
Niech więc prowadzi rytm sinulogu,
Gdy świętujemy z radością i dumą.
Na ulicach Cebu, gdzie spotykają się duchy,
Poczuj rytm, rytm tak słodki.
Pod wpływem sinuloga znajdujemy wyzwolenie,
Oaza radości, chwila spokoju.
Poprzez swój rytm mieszają się kultury,
Symfonia rytmu bez końca.