Oto kluczowe problemy społeczne poruszone w wierszu:
- Dehumanizacja pracy: Wiersz przedstawia robotnika rolnego jako zwykłe narzędzie, „brata wołu”, co sugeruje, że jego indywidualność i człowieczeństwo giną w wyniku żmudnej pracy.
- Ubóstwo: Wiersz podkreśla zubożony stan robotnika, jego brak podstawowych artykułów pierwszej potrzeby i trudne warunki, w jakich pracuje.
- Wykorzystywanie: Sytuacja robotnika odzwierciedla wyzysk klasy robotniczej przez bogatych właścicieli ziemskich i systemy kapitalistyczne.
- Niesprawiedliwość społeczna :Wiersz krytykuje niesprawiedliwość społeczną, która pozwala na utrzymywanie się takiego wyzysku, podczas którego owoce trudu robotnika trafiają do innych, żyjących w biedzie.
- Utrata połączenia z naturą: Wiersz dotyka także utraty połączenia robotnika ze światem przyrody, gdy jego katorżnicza praca oddala go od ziemi, na której pracuje.
Poprzez mocne obrazy i emocjonalny język „Człowiek z motyką” zwraca uwagę na trudną sytuację klasy robotniczej, rzucając czytelnikom wyzwanie, aby skonfrontowali się z tymi problemami społecznymi i zajęli się nimi.