W pierwszej zwrotce Snyder opisuje świat przyrody zimą i zauważa, że drzewa są „pozbawione i/lub mają czarne kończyny”. Zauważa też, że „rok się odwrócił” i że teraz jest „biały śnieg / na ziemi”. W drugiej zwrotce Snyder zastanawia się nad upływem czasu i zauważa, że „stary rok umiera” i „nadchodzi nowy rok”. Zauważa również, że „świeci słońce” i „ptaki śpiewają”. W trzeciej zwrotce Snyder opisuje świat przyrody wiosną i zauważa, że „drzewa pączkują” i „kwitną kwiaty”. Zauważa też, że „ptaki budują gniazda” i „zwierzęta rodzą”. W czwartej zwrotce Snyder kończy wiersz refleksją nad światem przyrody i upływem czasu i zauważa, że „cykl się zakończył” i „wszystko jest w porządku”.
Wiersz „Ten rok” jest potężną medytacją na temat świata przyrody i upływu czasu, odzwierciedlającą zainteresowanie Snydera buddyzmem i myślą zen. Wiersz napisany jest wierszem wolnym i dzieli się na cztery zwrotki. Każda zwrotka opisuje inną porę roku, a wiersz jako całość odzwierciedla wiarę Snydera w cykliczność życia.