Jakie jest streszczenie wiersza Podmuch wiru zza wzgórza?

Prelegent rozpoczyna od obserwacji ptaków w locie, zwracając uwagę na sposób, w jaki dryfują i bez wysiłku unoszą się na wietrze. Uważają za piękno migracji, czasu, w którym ptaki wędrują z zimowisk do lęgowisk. Mówca podziwia skrzydła ptaków, które mają „pierzaste kształty”. Zachwycają się tym, jak ptaki wiedzą, dokąd mają się udać i jak tak precyzyjnie nawigują.

Prowadzący zastanawia się, jakby to było latać obok ptaków, czuć wiatr we włosach i szybować po niebie. Zastanawiają się nad poczuciem wolności i niezależności, jakiego muszą doświadczyć ptaki, i pragną, aby one też mogły latać.

Wiersz kończy się wyrażeniem przez mówiącego tęsknoty za wolnością i wdziękiem ptaków. Obserwują, jak ptaki znikają w oddali, przepełnieni zachwytem i podziwem.