1. Ograniczenia purytańskie: W czasach Szekspira wpływy purytańskie w Anglii nałożyły pewne ograniczenia na przedstawienia teatralne. Ograniczenia te ograniczały możliwości dramatopisarzy w zakresie przedstawiania tematów religijnych lub oddawania się nadmiernej satyrze. Wieczór Trzech Króli, będący komedią pełną dowcipu, romansu i błędnych tożsamości, mógł posłużyć Szekspirowi jako sposób na ominięcie tych ograniczeń i nadal zapewnianie widzom rozrywki.
2. Odwołanie do szerokiego grona odbiorców: „Wieczór Trzech Króli” to spektakl adresowany do szerokiego spektrum zainteresowań widzów. Zawiera elementy komedii romantycznej, satyry społecznej, dowcipnej gry słów i przebierania się, dzięki czemu jest przyjemny dla różnych klas społecznych i gustów. Zamiarem Szekspira mogło być stworzenie różnorodnego i uniwersalnie atrakcyjnego dzieła, które mogłoby rezonować z różnymi segmentami społeczeństwa elżbietańskiego.
3. Odkrywanie miłości i tożsamości: Trzech Króli zagłębia się w tematykę miłości, zamętu i płynności tożsamości. Spektakl przedstawia przypadki, w których bohaterowie przyjmują przebrania, co prowadzi do błędnej tożsamości i romantycznych uwikłań. Niektórzy uczeni sugerują, że Szekspir badał filozoficzne idee dotyczące natury miłości oraz tego, jak na nasze postrzeganie i rozumienie ludzi mogą wpływać czynniki zewnętrzne, takie jak wygląd i role społeczne.
4. Hołd dla komedii klasycznych: Struktura i tematyka „Wieczoru Trzech Króli” wykazuje podobieństwa do starożytnych komedii rzymskich i greckich. Szekspir mógł czerpać inspirację z tych klasycznych źródeł, zwłaszcza z dzieł Plauta i Terencjusza, które często wiązały się z błędną tożsamością, przebraniami i satyrycznym humorem.
5. Rozrywka i patronat: Uważa się, że Wieczór Trzech Króli powstał około 1601-1602 roku, w okresie, gdy zespół teatralny Szekspira, Lord Chamberlain's Men, cieszył się patronatem królowej Elżbiety I. Jest prawdopodobne, że Szekspir napisał tę sztukę specjalnie z myślą o przedstawieniach na dworze, dla gości preferencji monarchy i jej otoczenia.
Należy zauważyć, że przyczyny te nie wykluczają się wzajemnie, a uczeni często proponują wiele czynników, które mogły mieć wpływ na decyzję Szekspira o napisaniu „Wieczoru Trzech Króli”. Bez ostatecznych dowodów historycznych prawdziwe motywacje stojące za twórczością Szekspira mogą być jedynie przedmiotem ciągłej analizy i interpretacji.