- Głośnik: W pierwszej i trzeciej strofie wypowiada się sama przędzarka, mówiąc bezpośrednio o procesie przędzenia i jej interakcji z krosnem i wełną. W drugiej zwrotce mówca przechodzi do perspektywy trzecioosobowej, opisując z dystansu rutynę przędzarki.
- Skupienie: Pierwsza i trzecia zwrotka skupiają się na fizycznym akcie przędzenia i związku przędzarki z jej pracą. Druga zwrotka podkreśla jednak wpływ rzemiosła przędzalniczego na szerszą społeczność i rolę, jaką odgrywa ono w szerszej strukturze życia codziennego.
- Zdjęcia: Pierwsza zwrotka wykorzystuje żywe obrazy, aby stworzyć namacalne zmysłowe doświadczenie przędzenia, podczas gdy trzecia zwrotka odzwierciedla znaczenie pracy przędzarki. Natomiast druga zwrotka używa bardziej abstrakcyjnego języka, aby opisać wpływ przędzarki i więzi, jakie jej twórczość buduje między ludźmi
- Ton: Pierwsza i trzecia zwrotka mają wydźwięk kontemplacyjny, w którym autorka dokonuje refleksji nad swoim rzemiosłem i jego znaczeniem. Druga zwrotka przyjmuje bardziej obiektywny i narracyjny ton, prezentując szersze spojrzenie na wpływ przędzarki.
Podsumowując, druga zwrotka „Spinnera” różni się od części pierwszej i trzeciej pod względem perspektywy mówiącego, skupienia, obrazowości i tonu, co ukazuje wszechstronność wiersza i zakres ekspresji.