Oczami dziecka świat jawi się jako miejsce magiczne, pełne zachwytów i fascynacji. Poeta podkreśla, że dzieci mają wrodzoną zdolność przekazywania dorosłym cennych lekcji życia, przypominając o docenianiu prostych przyjemności i podchodzeniu do świata z odnowionym poczuciem zachwytu i ciekawości.
Longfellow podkreśla także rolę dzieci w kształtowaniu społeczeństwa. Sugeruje, że dzieci są „strzałami”, które niosą nadzieje i marzenia przyszłych pokoleń. Pielęgnując i rozwijając swoje talenty i kreatywność, dorośli ponoszą odpowiedzialność za zapewnienie dzieciom jutra lepszego świata.
Powracającym motywem w wierszu jest pogląd, że dzieci są źródłem przyszłego postępu i przemian społecznych.
Ogólnie rzecz biorąc, „Dzieci” celebrują niewinność, mądrość i potencjał, jaki młode osoby wnoszą w nasze życie, przypominając nam o znaczeniu wspierania ich wzrostu i rozwoju na rzecz jaśniejszego i bardziej współczującego społeczeństwa.