Wiersz zaczyna się od tego, że mówiąca opisuje siebie jako „dziecko z rogu ulicy”, osobę, która jest zawsze w ruchu i nigdy nie jest całkiem w domu. Ma poczucie, że nigdzie nie należy i że jest ciągle oceniana przez otaczających ją ludzi.
W drugiej zwrotce mówiąca mówi o tym, jak pragnie uciec od swojej obecnej sytuacji. Pragnie uciec do miejsca, gdzie będzie wolna i akceptowana. Wyobraża sobie, jak szybuje po niebie, wolna od wszelkich ograniczeń i ograniczeń, które odczuwa na ziemi.
W trzeciej zwrotce marzenie mówiącej o lataniu zostaje przerwane przez trudną rzeczywistość jej sytuacji. Na ziemię zostaje sprowadzona przez dźwięk radiowozu i widok grupy białych mężczyzn. Zdaje sobie sprawę, że nie może uciec przed rasizmem i uprzedzeniami, z którymi spotyka się na co dzień.
Wiersz kończy się, gdy mówca wyraża determinację w kontynuowaniu walki o swoją wolność i akceptację. Nie pozwala, aby negatywne siły w jej życiu ją powaliły. Będzie nadal marzyć o lataniu i nigdy nie straci nadziei na lepszą przyszłość.
Wiersz „Street Corner Flight” to mocne i poruszające świadectwo doświadczenia bycia uwięzionym pomiędzy dwoma światami. To opowieść o walce i nadziei, odwadze i wytrwałości. Wiersz przypomina, że nigdy nie wolno rezygnować z marzeń, nawet w obliczu najtrudniejszych przeszkód.