Autor:John McCrae
Na polach Flandrii wieją maki
Między krzyżami, rząd za rzędem,
Które wyznaczają nasze miejsce; i na niebie
Skowronki, wciąż dzielnie śpiewając, latają
Ledwo słyszalny wśród dział poniżej.
Jesteśmy martwi. Krótkie dni temu
Żyliśmy, poczuliśmy świt, zobaczyliśmy blask zachodu słońca,
Kochaliśmy i byliśmy kochani, a teraz kłamiemy
Na polach Flandrii.
Podejmij naszą kłótnię z wrogiem:
Do Ciebie z upadających rąk rzucamy
Pochodnia; bądź twój, aby utrzymać go wysoko.
Jeśli złamiecie wiarę z nami, którzy umieramy
Nie będziemy spać, choć maki rosną
Na polach Flandrii.