Krajobraz miejski: Poezja Ezechiela jest głęboko zakorzeniona w miejskim krajobrazie Bombaju. Portretuje pejzaż miasta, jego slumsy, zatłoczone ulice oraz różne aspekty społeczne i kulturalne, za pomocą żywych obrazów i szczegółów. Wiersze takie jak „Noc Skorpiona”, „Urzędnik kolejowy” i „Background, Casually” są przykładami jego eksploracji życia miejskiego.
Problemy społeczne: Poezja Ezechiela porusza różne problemy społeczne panujące w miejskich Indiach, w tym biedę, nierówność, wyobcowanie i poszukiwanie tożsamości. Rzuca światło na zmagania i aspiracje zwykłych ludzi żyjących w mieście, oferując wgląd w ich życie i wyzwania, przed którymi stoją. Wiersze takie jak „Enterprise”, „The Untouchables” i „Poeta, Läufer, Void” poruszają te problemy społeczne.
Nowoczesność i zmiana: Poezja Ezechiela oddaje wpływ nowoczesności i szybkiej urbanizacji na jednostki i społeczeństwo w zmieniających się Indiach. Bada napięcia między tradycją a nowoczesnością, utratę wartości kulturowych i wpływ kultury zachodniej na społeczeństwo indyjskie. Wiersze takie jak „Patriota”, „Przyjęcie pożegnalne dla panny Pushpa T.S.” i „W Indiach” poruszają te tematy.
Tożsamość i przemieszczenie: Poezja Ezechiela porusza także tematy tożsamości i przemieszczenia, szczególnie w kontekście życia w kosmopolitycznym mieście, takim jak Bombaj. Bohaterowie jego wierszy często doświadczają poczucia wykorzenienia i wyobcowania, zmagając się ze swoim miejscem w społeczeństwie. Wiersze takie jak „Wyspa”, „Gość” i „Poranny spacer” eksplorują te aspekty życia w mieście.
Różnorodność kulturowa: Bombaj słynie z różnorodności kulturowej i Ezechiel celebruje ten aspekt w swojej poezji. Łączy w sobie elementy różnych języków, religii i tradycji kulturowych, odzwierciedlając tętniący życiem i kosmopolityczny charakter miasta. Wiersze takie jak „Poeta w mieście”, „Stary teatr” i „Pochwała pisma ręcznego” ukazują jego podejście do różnorodności kulturowej.
Poprzez swoją poezję Nissim Ezekiel oddaje istotę współczesnych miejskich Indii, poruszając istotne kwestie społeczne i kulturowe, jednocześnie zastanawiając się nad złożonością i sprzecznościami życia miejskiego. Jego umiejętność przedstawiania krajobrazu miasta i życia jego mieszkańców w sposób uczciwy i głęboki zapewniła mu reputację „poety miasta”.