„Papugi” Ernesto Cardenala to skłaniający do refleksji wiersz, który ukazuje tematy straty, żalu i upływu czasu. Akcja wiersza rozgrywa się w dżungli, gdzie mówca spotyka grupę papug. Te papugi, niegdyś energiczne i pełne życia, obecnie żyją w niewoli, a ich duch jest osłabiony utratą wolności.
1. Symbolika papug:
Papugi w wierszu symbolizują utratę niewinności i przemijalność życia. Nie są już wolnymi istotami, które szybują po niebie. Zamiast tego są uwięzieni, mają podcięte skrzydła i wyciszony głos. Odzwierciedla to własne poczucie mówiącego uwięzienia i straty, a także jego świadomość ulotności natury życia.
2. Kontrasty i paralelizmy:
Wiersz jest pełen kontrastów i paralelizmów, które podkreślają pogarszający się stan papug. Żywe kolory i tętniące życiem życie dżungli zestawione są z szarym otoczeniem wybiegu dla papug. Dźwięk ich głosów kontrastuje z ich obecną ciszą. Te kontrasty podkreślają stopień, w jakim papugi zostały przekształcone przez swoją utratę.
3. Żal mówcy:
W całym wierszu można wyczuć żal mówiącego. Rozmyśla o przeszłości, kiedy słyszał w oddali głosy papug, symbolizujące czas nadziei i wolności. Teraz pozostały mu jedynie wspomnienia, gdyż milczenie papug staje się ciągłym przypomnieniem o tym, co zostało utracone.
4. Upływ czasu:
Wiersz przekazuje także poczucie nieubłaganego upływu czasu. Mówca zastanawia się, jak papugi zmieniły się na przestrzeni lat, ich pióra zmieniły kolor z zielonego na szary, a głosy cichły. To przejmujące przypomnienie tego, jak życie stopniowo się zmienia i rozpada, pozostawiając jedynie ulotne ślady tego, co kiedyś było.
5. Temat nostalgii:
„Papugi” przesiąknięte są nostalgią i tęsknotą za przeszłością. Osoba mówiąca tęskni za czasami, kiedy papugi były wolne, a ich głosy wypełniały powietrze radością. Ta nostalgia oddaje ludzkie pragnienie trzymania się 美好的时刻 i przeciwstawienia się nieuniknionym zmianom życia.
Wniosek:
„Papugi” Ernesto Cardenala to poruszająca eksploracja straty, żalu i upływu czasu. Poprzez symbolikę trzymanych w niewoli papug wiersz oferuje wgląd w ludzkie doświadczenie tęsknoty, nostalgii i przemijającej natury życia. Obrazowość, kontrasty i refleksyjny ton wiersza zachęcają czytelników do refleksji nad własnymi doświadczeniami straty oraz do pielęgnowania chwil wolności i radości w świecie naznaczonym zmianami i nietrwałością.