Oto kilka konkretnych przypadków, w których wiersz przekazuje poczucie sprawiedliwości:
* Towarzysze marynarza początkowo wspierają go w zabiciu albatrosa, ale później zmieniają zdanie i obwiniają go za swoje nieszczęście. Sugeruje to, że marynarz jest pociągany do odpowiedzialności za swoje czyny przez swoich rówieśników.
* Marynarz zmuszony jest wędrować po ziemi przez wiele lat, nie mogąc znaleźć spokoju ani szczęścia. Jest to bezpośredni skutek jego przestępstwa i służy jako kara za jego czyny.
* Żeglarz w końcu znajduje odkupienie, gdy jest w stanie pobłogosławić węże wodne i okazać współczucie stworzeniom, których kiedyś się obawiał. Sugeruje to, że istnieje możliwość przebaczenia i odkupienia, nawet w przypadku najohydniejszych zbrodni.
* Wiersz kończy się udzieleniem marynarzowi rozgrzeszenia i pozwoleniem na powrót do domu. Sugeruje to, że marynarz w końcu znalazł sprawiedliwość i jego kara dobiegła końca.
Ogólnie rzecz biorąc, „Szron starożytnego marynarza” rzeczywiście ukazuje poczucie sprawiedliwości, ponieważ marynarz zostaje ukarany za swoje przestępstwo, uczy się na swoich błędach i ostatecznie znajduje odkupienie.