Z głębi mojej rozpaczy,
Ja, Katarzyna Aragońska,
Napiszę Ci ten wiersz,
Henryku, mój mąż,
Mój król.
Kochałem Cię całym sercem,
I służyłem Ci z całych sił.
Urodziłem was, dzieci,
I dzieliłeś swoje radości i smutki.
Ale teraz odrzuciłeś mnie na bok,
Dla młodszej, piękniejszej kobiety.
Moje serce jest złamane,
Moja dusza jest zraniona,
Ale nie będę rozpaczać.
Nie pozwolę ci wygrać.
Będę walczyć o swoje prawa,
I o prawa moich dzieci.
Nie zostanę zapomniany,
I nie dam się uciszyć.
Jestem Katarzyna Aragońska,
Pierwsza królowa Anglii,
I nigdy się nie poddam!