* Kwestionowanie przyjętego poglądu na wirusy: W tamtym czasie uważano, że wirusy są zbyt małe i proste, aby można je było krystalizować, a proces ten zwykle wiązał się z większymi cząsteczkami. Praca Stanleya podważyła ten pogląd i zasugerowała, że wirusy mają bardziej złożoną strukturę, niż wcześniej sądzono.
* Dostarczanie dowodów na białkową naturę wirusów: Krystalizacja TMV Stanleya umożliwiła mu wyizolowanie i zbadanie składników wirusa. Odkrył, że wirus składa się głównie z białka, co pogłębiło zrozumienie jego struktury.
* Torowanie drogi do dalszych badań: Zdolność do krystalizacji wirusów otworzyła nowe możliwości badawcze, umożliwiając naukowcom bardziej szczegółowe badanie ich struktury, składu i replikacji.
Chociaż prace Stanleya początkowo sugerowały, że TMV to wyłącznie białko, późniejsze badania wykazały, że zawiera on również RNA. Niemniej jednak jego osiągnięcie w postaci krystalizacji wirusa oznaczało poważny przełom w wirusologii, prowadzący do głębszego zrozumienia natury i struktury tych czynników zakaźnych.