Porównania:
* „Poczuł się, jakby został wessany przez gigantyczny odkurzacz.” (Opis uczucia bycia transportowanym przez tunel)
* „W pokoju było ciemno jak w grobie.” (Podkreślając mrok i tajemniczość lokacji)
* „Jej głos był gładki jak aksamit.” (Opis uroku i potencjalnego niebezpieczeństwa postaci)
Metafory:
* „Jego słowa były językiem żmii.” (Porównanie słów bohatera z niebezpieczną i jadowitą naturą żmii)
* „Miasto było labiryntem tajemnic.” (Podkreślanie złożoności i ukrytych prawd w otoczeniu)
* „Jego umysł był polem bitwy.” (Ilustrowanie wewnętrznego konfliktu i walki wewnątrz postaci)
Personifikacja:
* „Wiatr szeptał wśród drzew.” (Nadanie wiatrowi ludzkich cech, aby stworzyć poczucie tajemniczości i niepokoju)
* „Cienie zdawały się tańczyć w świetle księżyca.” (Danie cieniom ruchu i sensu życia)
* „Zegar tykał niecierpliwie.” (Danie zegarowi ludzkich emocji w celu zwiększenia napięcia)
Hiperbola:
* „Był górą człowieka.” (Wyolbrzymianie rozmiaru i siły postaci)
* „Była milion mil stąd.” (Ilustrowanie emocjonalnego dystansu bohatera)
* „Hałas był ogłuszający.” (Przesadzanie z głośnością dźwięku)
Inne przykłady:
* „Był duchem, cieniem w nocy.” (Łączenie obrazów i metafor, aby stworzyć poczucie tajemnicy i niebezpieczeństwa)
* „Miasto było dżunglą pełną życia i niebezpieczeństw.” (Łączenie obrazów i metafor, aby stworzyć wrażenie chaosu i nieprzewidywalności)
* „Poczuł zimny dreszcz przebiegający mu po plecach.” (Wykorzystywanie wrażeń fizycznych, aby przekazać strach i niepokój postaci)
To tylko kilka przykładów języka figuratywnego użytego w „Scorpia Rising”. Horowitz po mistrzowsku wykorzystuje te techniki, aby stworzyć żywe obrazy, zwiększyć emocjonalny wpływ opowieści i pogłębić zrozumienie bohaterów i scenerii przez czytelnika.