Oto jak:
* Rzucanie wyzwania monumentalizmowi: Choć same „Bramy” były stosunkowo niewielkie, już sama ich liczba (7503) i instalacja w Central Parku stworzyły ogromny, efemeryczny spektakl. Skala ta bawiła się typowym rozumieniem pomników, które często są statyczne i monumentalne w tradycyjnym sensie.
* Interakcja z istniejącym: Celem dzieła nie było stworzenie nowej przestrzeni, ale raczej interakcja z istniejącą i jej przekształcenie. „Bramy” zmieniły konfigurację Central Parku, zapraszając widzów do zobaczenia go w nowym świetle.
* Efemeryczna natura: Tymczasowy charakter dzieła, istniejącego zaledwie 16 dni, również wpisuje się w myśl postmodernistyczną. Podważyło ideę sztuki jako trwałej i stałej, podkreślając ulotny i tymczasowy charakter doświadczenia.
Angażując się w te idee, „Wrota” można postrzegać jako dzieło postmodernistyczne, które kwestionuje tradycyjne pojęcia sztuki i jej związek ze środowiskiem. Celebrował akt tworzenia i doświadczenia ponad trwałą obecność samego przedmiotu.