Bentham był filozofem utylitarnym, co oznacza, że wierzył w maksymalizację szczęścia i minimalizację cierpienia jak największej liczby ludzi. Był pod wrażeniem osiągnięć Napoleona w przeprowadzaniu reform prawnych i społecznych we Francji, a także jego sukcesów militarnych.
Należy jednak pamiętać, że:
* Zgoda Benthama była złożona i zróżnicowana . Krytycznie odnosił się do autorytaryzmu Napoleona i jego wojen i ostatecznie uznał go za postać wadliwą.
* Inni filozofowie angielscy, tacy jak Edmund Burke, byli głęboko przeciwni Napoleonowi . Burke, myśliciel konserwatywny, postrzegał Napoleona jako niebezpiecznego rewolucjonistę, który zagroził tradycyjnemu porządkowi Europy.
Tak więc, choć Bentham podziwiał pewne aspekty twórczości Napoleona, nieprawdziwe jest twierdzenie, że „aprobował” go całkowicie lub bez zastrzeżeń. Jego pogląd był bardziej zróżnicowany i złożony, uwzględniał zarówno pozytywne, jak i negatywne aspekty dziedzictwa Napoleona.